Een voorproefje van het goede leven

Het is zaterdagochtend en ik zit weer bij mijn vriendin in de auto, op weg naar Nijmegen. Voor mijn CO2 footprint heb ik besloten om geen auto te kopen maar stiekem is het heel handig dat zij wel een auto heeft. ‘We gaan dus naar een boerderij?’ vraagt ze. ‘Ehm… zoiets.’ Eigenlijk weet ik niet precies waar we naartoe gaan. Ze hebben daar in ieder geval een winkeltje waar ze mijn boek willen hebben. Vorig jaar heb ik Fork Ranger geschreven, een kookboek over klimaatverandering. De ene helft bestaat uit verhalen over hoe wij zelf iets kunnen doen en waarom ons eten zo belangrijk is. De andere helft zijn makkelijke recepten om de kennis in actie te brengen. Zelf heb ik nul achtergrond in voedsel. Juist uit de frustratie dat ik niet genoeg makkelijke recepten kon vinden ontstond het boek. Daarom is het nu extra leuk om uitgenodigd te worden door mensen die bezig zijn met de productie van voedsel. Gelukkig vindt mijn vriendin zulke uitjes heel leuk (en heeft ze een auto). Aangekomen op landgoed Grootstal besef ik me dat onze gastvrouw, Kien van Hövell, niet zelf groenten verbouwt maar de derde generatie landgoedeigenaar is. Ze vertelt enthousiast over haar visie van het landgoed op de grens tussen stad en land. Het is heel mooi, maar ik vraag me toch af waarom ik hier ben en hoe mijn boek hierbij past. In de rondleiding over het landgoed ontmoeten we Ingrid, die een zelfpluk moestuin beheert en waar het sociale aspect centraal staat. Daarna spreken we Anne en Ricardo, die als klimaatboeren niet alleen heerlijke groenten kweken maar daarmee ook CO2 in de bodem opslaan. Eventjes later staan we in het LAB, een prachtige houten landbouwschuur. Terwijl Kien ons verteld over hoe het ontwerp van de ramen je telkens een ander perspectief van het landschap laat zien, snap ik opeens de connectie tussen landgoed Grootstal en Fork Ranger. In mijn boek heb ik het vaak over een nieuwe versie van ‘Het Goede Leven’. Een duurzame samenleving begint met een ander perspectief. Een van de manieren om daar te komen is via ons eten. Drie keer per dag kunnen we stemmen in wat voor wereld wij willen leven. Landgoed Grootstal is een verzameling van projecten die ons een nieuw perspectief laten zien waar de mens in harmonie leeft met de natuur. Juist door de diversiteit en verbinding van de verschillende projecten ontdek je waar ‘Het Goede Leven’ echt om draait. Het gaat over de trots van zelf je eten uit de grond trekken. De rust die je ervaart in de natuur. De fascinatie over hoe miljarden organismen in de bodem nieuw leven creëren. De schoonheid van een gebouw wat perfect in het landschap past. Inmiddels is het alweer veel te laat want we moeten op tijd naar huis om twee gasten te ontvangen. In het winkeltje kopen we nog snel wat groenten voor ons diner en zijn net op tijd terug om de deur open te doen. Met rode wangetjes van de buitenlucht genieten we van een heerlijke risotto en alle verhalen. Ja, dit is het goede leven.

May the forks be with you! Frank Holleman